Fikrini savunmak: şeytanın avukatı

Neden işe yarıyor

Kendi fikrini savunmak zor görünür, çünkü ona zaten inanırsın: neden doğru olduğunu açıklamaya gerek duymazsın. Bu yüzden tartışmada argümanlar aklına sonradan gelir. Katılmadığın bir görüşü savunmak bu rahatlığı elinden alır. Her cümleyi bir nedenle, bir örnekle ya da bir hikâyeyle kurmak zorunda kalırsın.

İkinci kazanç, karşı tarafı anlamaktır. Bir görüşü içeriden savunan, o görüşün en güçlü argümanını bilir. Gerçek bir tartışmada karşındakinin ne diyeceğini önceden görür ve kendi fikrini daha sakin savunursun.

Sık yapılan hatalar

• Araya mesafe koymak. “Bence saçma ama…” ya da alaycı bir ton savunmayı daha baştan bitirir. Gerçekten inanıyormuş gibi konuş.
• Tek argümanı tekrarlamak. Zamanlayıcı bitene kadar yeni bir neden, bir örnek ya da kısa bir hikâye ekle.
• İtirazları görmezden gelmek. En güçlü itirazı kendin söyle ve cevapla: “Bunun pahalı olduğunu söyleyebilirsin, ama…”
• Hep kolay iddiaları seçmek. Asıl çalışma, en çok itiraz ettiğin iddiada başlar.

Sorular

Katılmadığım bir görüşü savunmak fikrimi değiştirir mi?

Genelde hayır. Fikrin aynı kalır, ama karşı tarafın neden öyle düşündüğünü anlarsın. Bu da kendi görüşünü daha sağlam savunmanı sağlar.

Tartışmada karşı görüşe nasıl cevap verilir?

Önce karşı görüşü kısaca ve adil biçimde özetle, sonra kendi nedenini ve bir örneği söyle. Bu egzersiz bu parçaları hızlı bulmayı çalıştırır: argüman, örnek, hikâye.

Şeytanın avukatlığı yapmak ne demek?

Bir görüşe katılmadan, sırf onu sınamak için savunmak. Toplantıda bir kararın zayıf yanlarını bulmak için de kullanılır. Burada amaç tartışmayı kazanmak değil, düşünceni sesli ve hızlı kurmak.